Obowiązkiem każdego organu podatkowego orzekającego zarówno w I jak i II instancji, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, sformułowaną w art. 122 ord. pod. jest podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, co znajduje odzwierciedlenie w art. 187 par. 1 ord. pod., w myśl którego organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 67, poz. 690) nie wprowadzały żadnych ograniczeń dotyczących zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług z tytułu transakcji, której stronami były podmioty powiązane kapitałowo.

Jednym z podstawowych celów wspólnotowego systemu podatku akcyzowego jest zapewnienie zachowania zasady, iż uiszczenie podatku akcyzowego w Państwie Członkowskim, w którym wyroby dopuszczone zostały do konsumpcji, musi spowodować zwrot tego podatku w przypadku, gdy wyroby nie są przeznaczone do konsumpcji w tym Państwie Członkowskim.

Skoro w treści umowy z Rządem Irlandii w artykule definiującym należności licencyjne nie wymieniono należności z tytułu licencji do programów komputerowych, to mając na uwadze obowiązujący w Polsce porządek prawny, nie można ich przyporządkować do żadnej z wymienionych tam grup i co za tym idzie, nie można uznać, iż podlegają one w Polsce opodatkowaniu.

O związaniu (lub nie) nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych nie mogą decydować wyłącznie okoliczności prawne, tj. współwłasność osób fizycznych nieruchomości. O takim "związaniu nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej" muszą przesądzać okoliczności faktyczne, a więc, na ile dana nieruchomość lub jej część, była faktycznie (tzw. związek realny) zajęta na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Przepisy ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zamianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 169, poz. 1387) nowelizujące z dniem 1 stycznia 2003 r. przepisy w zakresie sposobu naliczania odsetek za zwłokę nie przewidują żadnych unormowań przejściowych należy, więc nowe regulacje stosować w każdym postępowaniu, bez względu na rok podatkowy, którego dotyczą.

W art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, występuje zwrot "ustala", wskazujący na dokonywanie przez organ podatkowy określonej czynności, niewątpliwie w tej części będący regulacją o charakterze procesowym, która nie może być stosowana w decyzjach wydawanych przez organy podatkowe po dacie 30 kwietnia 2004 r...

Nie do przyjęcia, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest pogląd, że już samo wykonanie usługi powoduje powstanie kwoty należnej, odpowiadającej wartości tej usługi, Nie ma żadnych przeszkód, by osoba prowadząca działalność nie pobierała za to wynagrodzenia...

W ramach art. 27 ust. 5, 6 i 8 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ustawodawca nie przewidział możliwości ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w przypadku wykazania przez podatnika w deklaracji podatkowej kwoty zwrotu różnicy podatku do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe, inaczej zwrotu pośredniego, zamiast kwoty zobowiązania podatkowego do zapłaty.

Strata podatkowa jest wartością ujemną, która nie może się zmaterializować w postaci jakiejkolwiek należności pieniężnej. Może ona oczywiście mieć wpływ na wysokość wykazanego dochodu w kolejnych pięciu latach podatkowych, jednakże okoliczność ta pozostaje bez wpływu na jej charakter.

Z treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) wynika, że pomiędzy wydatkiem a osiągniętym przychodem musi istnieć związek przyczynowo skutkowy, a koszt musi być faktycznie poniesiony, natomiast posiadane dowody muszą dokumentować czynność (zdarzenie gospodarcze), która rzeczywiście miała miejsce w związku z prowadzoną działalnością.

Z wykładni gramatycznej § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. nr 67, poz. 690) jednoznacznie wynika, że podmiot uprawniony może wystąpić o zwrot podatku w odniesieniu do zakupów towarów, dokonywanych przez okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż rok kalendarzowy.

Uznaniowy charakter decyzji w przedmiocie umorzenia nie może być utożsamiany z całkowitą dowolnością rozstrzygnięć w tym przedmiocie.

Podatek akcyzowy nie jest pobierany w związku z przekraczaniem granicy, lecz sprzedażą, importem lub wewnątrzwspólnotowym nabyciem przed pierwszą rejestracją pojazdu.

Łączenie spraw różnych podmiotów gospodarczych w jedno, poza przypadkiem określonym w art. 166 Ordynacji, jest niedopuszczalne.

Ocena "ważnego interesu podatnika” należy do organów podatkowych jak też, że interes publiczny przemawia przeciwko stosowaniu umorzeń zobowiązań podatkowych wobec opornych i niezdyscyplinowanych dłużników, a uzyskanie należności Skarbu Państwa leży w interesie publicznym...

Nie można także uznać, by obowiązek złożenia deklaracji na podatek akcyzowy stanowił niezgodne z art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG formalności utrudniające przekroczenie granicy. Obowiązek złożenia deklaracji związany jest bowiem z podatkiem wewnętrznym, a nie z przekraczaniem granicy.

Z art. 21 par. 3 Ordynacji Podatkowej (Dz.U. Nr 137, poz 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r., jednoznacznie wynika, iż organ w decyzji wydanej na podstawie tego przepisu, określa jedynie wysokość zobowiązania podatkowego. Dlatego też, określenie w sentencji decyzji wyskości zaległości oraz odsetek, stanowi naruszenie art. 21 par. 3 Ordynacji Podatkowej.

Jeżeli przychód powstaje zgodnie z prawem, to naturalnym następstwem jego powstania jest, wynikające z przepisów prawa, uprawnienie podatnika do korzystania z instytucji kosztów uzyskania przychodu i zmniejszenia w ten sposób podstawy opodatkowania.

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 2004 r. w   sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 55, poz. 539), zgodnie z art. 98 ust. 1 in fine ustawy o VAT, zostało wydane, aby służyć zapewnieniu prawidłowej identyfikacji podatników oraz sprostaniu wymaganiom związanym z wymianą informacji o dokonywanych nabyciach i dostawach wewnątrzwspólnotowych.

Podane w art. 5 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych kryteria zróżnicowania stawek podatku wskazują, iż wolą ustawodawcy jest, by wysokość stawki podatku uzależniona była od wartości budynku (lokalizacja, rodzaj zabudowy, stan techniczny, wiek budynków) lub przedmiotu prowadzonej działalności gospodarczej, co należy postrzegać nie inaczej, jak konieczność przyjęcia takiego czynnika, który doprowadzi do tego, aby podatek był relatywny względem przedmiotu opodatkowaniu.

W trybie nadzwyczjnym postępowania organ nie może ponownie weryfikować sprawy we wszystkich jej aspektach, nie bacząc na istnienie podstaw wznowienia.

Przedmiot poniesionego kosztu nie zawsze musi mieć namacalną postać, a przykładem tego jest przeprowadzenie wykładu, na udokumentowanie którego nie żąda się od wykładowcy złożenia ani pisemnej wersji wykładu, ani nawet jego konspektu. Ważne jest tylko, aby z przeprowadzonego dowodu wynikało, że fakt taki niewątpliwie miał miejsce.

Bezprzedmiotowość określenia zaliczek na podatek dochodowy nie przekreśla możliwości orzekania o odsetkach od niezapłaconych w terminie zaliczek na ten podatek...

Wystawienie przez podatnika faktury korygującej upoważnia podatnika do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w trybie art. 75 ustawy Ordynacja podatkowa pod warunkiem wcześniejszej zapłaty podatku...

Artykuł 33 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 91/860/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r. należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on utrzymywaniu obciążenia podatkowego o takich cechach, jak podatek będący przedmiotem postępowania przed sądem krajowym.

W istocie rzeczy bowiem ustalenia w zakresie dotyczącym celu poniesionego wydatku muszą mieć charakter zobiektywizowany, a skoro tak, to winno być poza sporem, że muszą one przede wszystkim zmierzać do odpowiedzi na pytanie, czy daje się "racjonalnie” powiązać oznaczony wydatek z uzyskanym lub oczekiwanym przychodem.

Czynności sprawdzające są porównywalne z kontrolą wstępną, której istota polega na weryfikowaniu oraz kontrolowaniu informacji pochodzących z różnych źródeł. Konsekwencją tych czynności może być wszczęcie postępowania podatkowego lub kontroli skarbowej.

Podstawę określenia podatku stanowi dochód osiągnięty w danym roku podatkowym (por. art. 7 u.p.d.o.p.). Wysokość dochodu uzależniona jest od okoliczności występujących obiektywnie, uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów ich uzyskania (art. 7 ust. 2 u.p.d.o.p.). Podatek powinien zatem wykazywać te okoliczności zgodnie z rzeczywistością.

Z przepisu § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. z 1997 r. nr 6, poz. 35 ze zm.) wynika jednoznacznie, że wartość ulepszonego środka trwałego zwiększa się o sumę wydatków na ulepszenie, a nie o różnicę wartości (między wartością początkową pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne, a wartością po ulepszeniu ustaloną przez biegłego).

Wyrażona w art. 122 Ordynacji podatkowej zasada prawdy obiektywnej jest naczelną zasadą postępowania podatkowego. Przyjmuje się, że ustalenie stanu faktycznego zgodnie z tą zasadą jest koniecznym warunkiem prawidłowego zastosowania przepisu prawa materialnego...

Przesłanką stwierdzenia nieważności jest wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (art. 247 § 1 pkt 2 i 3 Ordynacji podatkowej). Nie sposób mówić o braku postawy prawnej, gdy podstawa ta istniała, a organ podatkowy dokonał błędnej wykładni przepisów prawa.

Zgoda podatnika na jego przesłuchanie w charakterze strony jest warunkiem koniecznym do ważności takiej czynności i w konsekwencji możliwości wykorzystania złożonych przez stronę zeznań.

W przypadku kredytu wyrażonego w walucie obcej - nie stanowiącego w przypadku spłaty kredytu podatkowego kosztu uzyskania przychodu - art. 22 ust. 1 zdanie 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi samoistnej podstawy do uznania różnic kursowych z nim związanych za wpływających na rozliczenia podatkowe.

Ordynacja podatkowa odnosi się do podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, która ustalona jest na podstawie przepisów ustawy o NBP. Zauważyć bowiem należy, że żaden inny akt prawny nie normuje odrębnych zasad ustalania podstawowej stopy procentowej kredytu lombardowego.

Konsekwencją uznania opłaty za podatek wewnętrzny jest konieczność zbadania jej zgodności z art. 90 TWE. Do takich podatków wewnętrznych należy niewątpliwie zaliczyć podatek akcyzowy.

Należy zauważyć, że podatek od towarów i usług jest tzw. podatkiem o otwartym stanie faktycznym, co oznacza, że różny jest termin powstania obowiązku podatkowego i zobowiązania podatkowego.

Po 1 stycznia 2003 r. w Ordynacji podatkowej brak jest podstawy prawnej do określania wysokości należnych odsetek przy określaniu zobowiązania podatkowego (zob. art. 21 § 3 Ordynacji). Sąd może skontrolować prawidłowość obliczenia przez organy należnych odsetek za zwłokę dopiero przy skardze na postanowienie w przedmiocie zaliczenia wpłaty, o którym mowa w art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej.

Prawo podatkowe jest odmienną gałęzią prawa aniżeli cywilne, nie mniej jednak łącznie muszą tworzyć spójny system, wzajemnie się uzupełniający, a nie wykluczający. Stąd nie jest możliwe stosowanie interpretacji - przepisów podatkowych w całkowitym oderwaniu od norm cywilnych. Pojęcia używane przez ustawodawcę w różnych dziedzinach prawa powinny być tożsame...

Wydatków na ulepszenie środków trwałych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, gdyż obowiązuje tu zasada rozciągnięcia w czasie rozliczeń wydatków inwestycyjnych.

Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest odrębnym od postępowania zwyczajnego postępowaniem nadzwyczajnym, które nie może być poświęcone ponownej ocenie zasadności dokonanych rozstrzygnięć merytorycznych, czy to w zakresie określenia wysokości zobowiązań podatkowych, czy też w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych...